Hond

Maligne hyperthermie, ook wel bekend als ‘canine stress syndrome’, is een potentieel dodelijke genetische afwijking. De klinische tekenen van maligne hyperthermie zijn hevige spiercontracties, verhoogde hartslag en koorts. De symptomen worden veroorzaakt door bepaalde verdovingsmiddelen, maar ook door intensieve lichaamsbeweging en bepaalde voedingsmiddelen. Maligne hyperthermie kan worden getest bij elk ras, maar komt het meest voor bij de onderstaande rassen.

Tussenwervelschijfziekte is een abnormale vroegtijdige degeneratie van de tussenwervelschijven. Bij chondrodystrofische rassen veroorzaakt vroegtijdige verkalking van de tussenwervelschijfkern degeneratie van de schijven bij jonge honden. Deze abnormale schijven zijn vatbaar voor een hernia in het wervelkanaal, waar ontstekingen en bloedingen ernstige pijn en neurologische disfunctie kunnen veroorzaken, de zogenaamde tussenwervelschijfziekte. Deze pathologie kan leiden tot de dood van het dier. Er kan bij elk ras worden getest op IVDD, maar de ziekte komt het meest voor bij de onderstaande rassen.

Neuro-axonale dystrofie is een zeldzame erfelijke neurologische aandoening die wordt gezien bij de Spanish Water Dog.
De symptomen verschijnen tussen zes en elf maanden en ontwikkelen zich langzaam, met afwijkingen in de gang, gedragsveranderingen en soms incontinentie.
Bij onderzoek wordt een lichte scheefstand van het hoofd, matige ataxie, verminderde reflexen en andere neurologische problemen zoals sensorische, visuele of spiertekorten waargenomen.
De ziekte is ernstig en multifocaal, en getroffen honden worden meestal voor hun tweede levensjaar geëuthanaseerd. Deze test wordt ook aanbevolen voor de Lagotto Romagnolo als onderdeel van het fokprogramma van de Vlaamse overheid (zie het officiële programma).

Multifocale CMR3-retinopathie is een genetische aandoening die meerdere scheuren en loslatingen van het netvlies veroorzaakt. In milde gevallen vertoont de hond vaak geen problemen met het gezichtsvermogen ondanks het abnormale uiterlijk van het netvlies.

Progressieve retina-atrofie (IFT122) is een genetische aandoening bij de Finse Lappenhond die geleidelijke degeneratie van het netvlies veroorzaakt, waarbij voornamelijk het nachtzicht wordt aangetast. Vroege tekenen zijn nachtblindheid en diffuse tapetum-hyperreflectiviteit, detecteerbaar via een oogheelkundig onderzoek. De ziekte verloopt meestal langzaam, en sommige honden behouden nog gedeeltelijk zicht op oudere leeftijd.

Deze test wordt ook aanbevolen voor de Finse Lappenhond in het kader van het fokprogramma dat door de Vlaamse overheid is opgezet (zie officieel programma).

Pompeziekte (glycogeenstapelingsziekte type II) is een genetische aandoening die het glucosemetabolisme verstoort, waardoor een overmatige ophoping van glycogeen in het lichaam ontstaat. Aangetaste honden ontwikkelen progressieve spierzwakte, hartvergroting en kunnen een mega-oesophagus vertonen, vaak gepaard gaand met regurgitatie en braken. Deze ziekte veroorzaakt vaak ernstige cardiorespiratoire complicaties en leidt meestal tot voortijdig overlijden rond de leeftijd van 18 maanden.

Erfelijke nasale parakeratose is een genetische aandoening bij Greyhounds die de corneogenese aantast en abnormale verdikking van de hoornlaag van de neuspigmentepidermis veroorzaakt. De belangrijkste symptomen zijn een verdikte, droge en ruwe neus, vaak bedekt met korstjes en met scheurtjes. De aandoening kan lokaal ongemak veroorzaken en in sommige gevallen pijn als de scheurtjes diep zijn.

Deze test wordt ook aanbevolen voor Saluki’s in het kader van het fokprogramma dat door de Vlaamse overheid is opgezet (zie officieel programma).

Glanzmann-thrombasthenie is een erfelijke bloedaandoening die wordt veroorzaakt door een defect in het plaatjesglycoproteïne αIIbβ3, dat essentieel is voor de aggregatie van bloedplaatjes.
Zonder dit functionele glycoproteïne vormt de bloedplaatjesprop zich slecht, wat leidt tot overmatig bloeden na trauma of chirurgische ingrepen.

Spastische ataxie is een neurologische aandoening die is beschreven bij de Pyreneese berghond. De ziekte wordt gekenmerkt door degeneratie van het centrale zenuwstelsel in combinatie met aantasting van de perifere zenuwen. De eerste symptomen verschijnen vaak al vanaf een leeftijd van 4 maanden. Aangetaste honden vertonen coördinatieverlies (ataxie) en toenemende spierstijfheid. De aandoening verergert langzaam over meerdere jaren.

Glycogeenstapelingsziekte is een ernstige genetische aandoening van het glycogeenmetabolisme, waardoor glycogeen zich voornamelijk in de lever ophoopt.
Getroffen honden vertonen ernstige hepatomegalie, hypoglykemie bij vasten, achterblijvende groei, en kunnen evolueren naar coma en overlijden.
De mutatie in het G6PC-gen verlaagt de enzymactiviteit sterk, waardoor de productie van glucose uit glucose-6-fosfaat wordt verstoord.
Histologisch toont de lever vacuolisatie van hepatocyten gevuld met glycogeen.