Hond

Kopertoxicose wordt gekenmerkt door een opstapeling van koper in de lever en andere organen en leidt tot chronische hepatitis en cirrose van de lever die kan evolueren tot necrose.

Cystinurie is een aandoening die de correcte heropname van cystine (een aminozuur) in de nieren verstoort en leidt tot de vorming van cystinekristallen in de urine. Getroffen honden hebben cystinekristallen in de nieren en/of de blaas. 

Cystinurie is een aandoening die de correcte heropname van cystine (een aminozuur) in de nieren verstoort en leidt tot de vorming van cystinekristallen in de urine. Getroffen honden hebben cystinekristallen in de nieren en/of de blaas. 

Cystinurie is een aandoening die de correcte heropname van cystine (een aminozuur) in de nieren verstoort en leidt tot de vorming van cystinekristallen in de urine. Getroffen honden hebben cystinekristallen in de nieren en/of de blaas. 

Cystinurie is een aandoening die de correcte heropname van cystine (een aminozuur) in de nieren verstoort en leidt tot de vorming van cystinekristallen in de urine. Getroffen honden hebben cystinekristallen in de nieren en/of de blaas. 

Dystrofische epidermolysis bullosa is te wijten aan een anomalie in de collageensynthese en wordt gekenmerkt door blaren op de dermo-epidermale overgang die leiden tot loslating van de epidermis. Getroffen pups hebben huidlaesies en zweren.

Amelogenesis imperfecta (AI) is een genetische aandoening die het tandglazuur aantast, waardoor het dun, broos of slecht gemineraliseerd wordt. Bij Akita’s is een recessieve variant in het ACP4-gen geïdentificeerd, wat leidt tot hypoplastische AI door een abnormale eiwitstructuur. De dragerfrequentie bij Akita’s is 22%. Hoewel AI niet kan worden genezen, kunnen genetische tests helpen bij het beheren van fokprogramma’s en het verbeteren van tandheelkundige zorgstrategieën.

Degeneratieve myelopathie is een neurodegeneratieve ziekte met een langzaam verloop die op latere leeftijd begint (8 jaar of ouder). Het eerste klinische teken is ataxie van de achterste ledematen. Naarmate de ziekte vordert, neemt de vaak waargenomen asymmetrische zwakheid toe en tast dan de voorste ledematen aan, wat resulteert in een paraplegie.

Cerebellaire hypoplasie bij de Witte Zwitserse Herder is een genetische aandoening die verband houdt met een afwijking in de ontwikkeling van de kleine hersenen. De symptomen treden meestal op tussen 2 en 4 weken leeftijd en omvatten progressieve ataxie (verlies van coördinatie van bewegingen), moeite met rechtop staan, lopen in een rechte lijn en moeite met zuigen. Aangetaste pups hebben een normale zuigreflex, maar hebben moeite om zich aan de tepel vast te hechten. Bij necropsie worden ernstige anatomische afwijkingen waargenomen, waaronder de afwezigheid van cerebellaire folia, matige interne hydrocefalie en veranderingen in de structuur van het cerebellum, met gedesorganiseerde cellagen. De ziekte leidt over het algemeen tot de euthanasie van puppies rond de leeftijd van 4 weken.

Het syndroom van episodisch (om)vallen is een neurologische aandoening waarbij episodes worden uitgelokt door beweging, stress of opwinding en worden gekenmerkt door stijfheid in de voorste en achterste ledematen. De symptomen verschillen naargelang het dier.