Zoekresultaten voor: ‘DOG-CUR’

PRA geassocieerd met het BBS2-gen is een erfelijke vorm van progressieve retinale atrofie, gekenmerkt door aantasting van de fotoreceptoren, wat leidt tot geleidelijk verlies van het gezichtsvermogen. Deze progressieve aandoening begint meestal met verminderd nachtzicht en evolueert naar volledige blindheid, met een variabele progressiesnelheid tussen individuen. Oftalmoscopisch onderzoek toont typische tekenen van bilaterale retinale degeneratie, waaronder verdunning van het netvlies en vasculaire veranderingen. In gevorderde stadia kunnen secundaire complicaties zoals cataract optreden.

Maligne hyperthermie, ook wel bekend als ‘canine stress syndrome’, is een potentieel dodelijke genetische afwijking. De klinische tekenen van maligne hyperthermie zijn hevige spiercontracties, verhoogde hartslag en koorts. De symptomen worden veroorzaakt door bepaalde verdovingsmiddelen, maar ook door intensieve lichaamsbeweging en bepaalde voedingsmiddelen. Maligne hyperthermie kan worden getest bij elk ras, maar komt het meest voor bij de onderstaande rassen.

Erfelijke Neusparakeratose (HNPK) bij Labradors is een genetische aandoening die de hoornlaag van de neusepidermis aantast. Aangetaste honden vertonen een verdikte, droge en ruwe neus, vaak met korstjes en scheurtjes, meestal al op jonge leeftijd. Histologisch wordt het gekenmerkt door diffuse parakeratotische hyperkeratose met retentie van kernen in de hoornlaag en ophoping van eiwitrijke vloeistoffen. Ondanks deze huidverschijnselen zijn Labradors voor de rest gezond. Deze genetische test is gepatenteerd en wordt uitgevoerd door een laboratorium met de licentie.

Hypomyelinisatie, ook wel bekend als het ‘shaking puppy’-syndroom, is een aandoening van het zenuwstelsel als gevolg van een defect in de myelinisatie van het ruggenmerg. Getroffen honden vertonen tremor, moeite met lopen en problemen met evenwicht en coördinatie. Deze ziekte wordt recessief en X-gebonden overgedragen; de mannelijke dieren die de mutatie dragen worden dus allemaal getroffen. Daarentegen worden alleen vrouwelijke dieren met 2 kopieën van het gemuteerde allel getroffen.

De term ‘furnishings’ duidt op snorharen en wenkbrauwen bij ruwharige honden en andere rassen en is te wijten aan een variant van het R-spondin-2-gen (RSPO2). Bij sommige rassen zoals labradoodle, golden doodle en Portugese waterhond wordt het ontbreken van ‘furnishings’ ook ‘improper coat’ genoemd. De test kan bij elk ras worden uitgevoerd, maar is vooral relevant voor de volgende rassen: Briard, havanezer, maltezer, Old English Sheepdog, Vlaamse bouvier, Duitse brak, poedel, Chinese kuifhond, Portugese waterhond, golden doodle, Brusselse griffon, labradoodle, shih-tzu, dashond, zachtharige Ierse terriër, jacktrussellterriër, zwarte Russische terriër, Yorkshireterriër.

Lang haar wordt veroorzaakt door mutaties in het fibroblastengroeifactor 5 (FGF5) -gen. Tot op heden zijn er vijf mutaties geïdentificeerd. De akita-langhaartest identificeert de mutatie c.578C>T die aanwezig is bij de rassen akita, Euraziër, samojeed en Siberische Poolhond. Het allel voor kort haar (L) is dominant over het allel voor lang haar (l); er zijn dus twee exemplaren van het allel voor lang haar nodig om langharige honden te hebben.

Classic-achtig Ehlers-Danlos-syndroom is een zeldzame genetische aandoening van het bindweefsel, gerelateerd aan afwijkingen van het tenascine-XB-eiwit (gen TNXB).

De mutatie c.2900G>A (p.Gly967Asp) is geïdentificeerd bij een beschreven getroffen hond, in combinatie met een tweede mutatie in hetzelfde gen.

Klinische symptomen omvatten fragiele huid, hyperextensible huid en slechte wondgenezing.

Deze mutatie komt in lage frequentie bij sommige rassen voor, maar de pathogene rol blijft voorlopig en moet met voorzichtigheid worden geïnterpreteerd.

Erfelijke nasale parakeratose is een genetische aandoening bij Greyhounds die de corneogenese aantast en abnormale verdikking van de hoornlaag van de neuspigmentepidermis veroorzaakt. De belangrijkste symptomen zijn een verdikte, droge en ruwe neus, vaak bedekt met korstjes en met scheurtjes. De aandoening kan lokaal ongemak veroorzaken en in sommige gevallen pijn als de scheurtjes diep zijn.

Deze test wordt ook aanbevolen voor Saluki’s in het kader van het fokprogramma dat door de Vlaamse overheid is opgezet (zie officieel programma).

Progressieve retina-atrofie (IFT122) is een genetische aandoening bij de Finse Lappenhond die geleidelijke degeneratie van het netvlies veroorzaakt, waarbij voornamelijk het nachtzicht wordt aangetast. Vroege tekenen zijn nachtblindheid en diffuse tapetum-hyperreflectiviteit, detecteerbaar via een oogheelkundig onderzoek. De ziekte verloopt meestal langzaam, en sommige honden behouden nog gedeeltelijk zicht op oudere leeftijd.

Deze test wordt ook aanbevolen voor de Finse Lappenhond in het kader van het fokprogramma dat door de Vlaamse overheid is opgezet (zie officieel programma).