Zoekresultaten voor: ‘DOG-CUR’

Cerebellaire hypoplasie bij de Witte Zwitserse Herder is een genetische aandoening die verband houdt met een afwijking in de ontwikkeling van de kleine hersenen. De symptomen treden meestal op tussen 2 en 4 weken leeftijd en omvatten progressieve ataxie (verlies van coördinatie van bewegingen), moeite met rechtop staan, lopen in een rechte lijn en moeite met zuigen. Aangetaste pups hebben een normale zuigreflex, maar hebben moeite om zich aan de tepel vast te hechten. Bij necropsie worden ernstige anatomische afwijkingen waargenomen, waaronder de afwezigheid van cerebellaire folia, matige interne hydrocefalie en veranderingen in de structuur van het cerebellum, met gedesorganiseerde cellagen. De ziekte leidt over het algemeen tot de euthanasie van puppies rond de leeftijd van 4 weken.

Congenitale myasthenie is een erfelijke neuromusculaire ziekte die wordt waargenomen bij de Jack Russell Terrier. Aangetaste puppy's lijken normaal tot 6 weken oud, maar ontwikkelen geleidelijk algemene spierzwakte, waarbij ze kort 10 tot 15 stappen lopen voordat ze stoppen of gaan liggen. Behandeling met anticholinesterase-medicijnen leidt tot tijdelijke verbetering, maar de resistentie tegen de behandeling vereist vaak euthanasie.

Bij de Jack Russell Terrier wordt congenitale myasthenie meestal veroorzaakt door de 729dup mutatie. In het kader van het fokreglement van de Vlaamse overheid moet echter de 1508dup mutatie verplicht worden getest, zowel bij de Jack Russell Terrier als bij de American Staffordshire Terrier. Deze test detecteert specifiek de 1508dup mutatie.

Osteochondrodysplasie is een ontwikkelingsstoornis van het skelet die zeer vroeg bij pups optreedt. Ze veroorzaakt zichtbare botmisvormingen, zoals verkorte of gebogen ledematen, verbrede gewrichten, een afgeplatte borstkas en soms een verkorte onderkaak. Röntgenfoto’s tonen afwijkingen in de botverbening, met name ter hoogte van de epifysen en de wervels. Aangetaste pups vertonen een uitgesproken gewrichtsstijfheid die met de leeftijd afneemt, maar de mobiliteit blijft beperkt. Op lange termijn komt artrose vaak voor en heeft dit een blijvende invloed op de levenskwaliteit.

Deze test wordt ook aanbevolen voor de Papillon in het kader van het fokprogramma van de Vlaamse overheid (zie het officiële programma).

Tussenwervelschijfziekte is een abnormale vroegtijdige degeneratie van de tussenwervelschijven. Bij chondrodystrofische rassen veroorzaakt vroegtijdige verkalking van de tussenwervelschijfkern degeneratie van de schijven bij jonge honden. Deze abnormale schijven zijn vatbaar voor een hernia in het wervelkanaal, waar ontstekingen en bloedingen ernstige pijn en neurologische disfunctie kunnen veroorzaken, de zogenaamde tussenwervelschijfziekte. Deze pathologie kan leiden tot de dood van het dier. Er kan bij elk ras worden getest op IVDD, maar de ziekte komt het meest voor bij de onderstaande rassen.

De ziekte van Von Willebrand is een ziekte die overmatige bloedingen veroorzaakt door een gebrek aan of een verminderde concentratie van de von willebrandfactor (vWF), een bloedstollingseiwit. Deze ziekte wordt overgeërerfd als een dominante eigenschap met onvolledige penetrantie, wat betekent dat niet alle honden met de vWF-mutatie klinische tekenen van de ziekte zullen vertonen.

Collie Eye Anomaly (CEA) is een complexe erfelijke oogaandoening die vooral voorkomt bij herdersrassen met Collie-afkomst. De aandoening wordt veroorzaakt door een abnormale ontwikkeling van de interne oogstructuren, met name de vasculaire en retinale lagen. De klinische verschijnselen variëren sterk: sommige honden blijven symptoomvrij, terwijl anderen choroïdale hypoplasie, coloboom van de oogzenuw, microftalmie, intraoculaire bloedingen, netvliesloslating en in ernstige gevallen verminderd zicht of blindheid kunnen ontwikkelen.
De genetische test gebaseerd op de NHEJ1-deletie is een nuttig hulpmiddel voor fokbeslissingen, maar voorspelt niet betrouwbaar de klinische ernst of de aanwezigheid van coloboom, aangezien andere genetische factoren een rol spelen. Daarom blijft een systematisch oogheelkundig onderzoek, vooral bij pups, essentieel voor fokkers en dierenartsen.

Dystrofie van staafjes en kegeltjes type 4, ook bekend als CORD1, is een vorm van progressieve atrofie van het netvlies die wordt gekenmerkt door veranderingen in de granulaire structuur van de fundus, gevolgd door gegeneraliseerde tapetoretinale hyperreflexie en vasculaire attenuatie van de retina met progressieve extinctie van het elektroretinogram. De CORD1-pathologie wordt waarschijnlijk veroorzaakt door een combinatie van mutaties. Alleen de mutatie van het RPGRIP1-gen wordt getest.

Deze test wordt eveneens aanbevolen voor de Dwerg Poedel in het kader van het Vlaamse overheidsfokprogramma (zie het officiële programma).

Progressieve degeneratie van staafjes en kegeltjes is een van de verschillende vormen van progressieve atrofie van het netvlies (PRA) die de degeneratie en het afsterven van de retinacellen veroorzaakt. Het belangrijkste symptoom is het progressieve verlies van het zicht vanaf de leeftijd van 3 tot 5 jaar. De test kan bij elk ras worden uitgevoerd, maar is met name relevant bij de onderstaande rassen.