Zoekresultaten voor: ‘DOG-CUR’

Ernstige juveniele epilepsie is een zeer ernstige erfelijke neurologische aandoening.
Aangedane pups ontwikkelen zich normaal tijdens de eerste weken van hun leven, maar rond 6 tot 12 weken krijgen ze snel ernstige convulsies die kunnen uitmonden in status epilepticus, vaak fataal of leidend tot euthanasie.
Post-mortem onderzoek toont dat de afwijkingen zich concentreren in de hersenen, met uitgebreide necrose van de neuronen in de grijze stof.

Dystrofie van staafjes en kegeltjes wordt gekenmerkt door de relatief vroege degeneratie van de kegelvormige fotoreceptoren met behoud van de functionaliteit van de staafjes. De eerste klinische verschijnselen doen zich voor rond de leeftijd van 1 tot 2 jaar en gaan over naar volledige blindheid.

Pyruvaatkinase is een enzym dat noodzakelijk is voor de productie van energie in de rode bloedcellen. De klinische tekenen zijn anemie, zwakheid en hepatosplenomegalie. Vóór de leeftijd van 5 jaar treden meestal beenmergfalen en leverfalen op. Heterozygote dieren (gezonde dragers) vertonen geen klinische symptomen, maar hebben een verminderde pyruvaatkinase-activiteit. Om de klinische symptomen bij zieke honden te verminderen worden er beenmergtransplantaties uitgevoerd.

Globoïdcellige leukodystrofie, ook wel bekend als de ziekte van Krabbe, is een aandoening van de lipidenstapeling in het centrale zenuwstelsel die leidt tot progressieve aftakeling van het zenuwstelsel. De eerste symptomen zijn ataxie en parese van de achterpoten en verschijnen op de leeftijd van 1 tot 3 maanden. Daarna wordt spieratrofie waargenomen. Getroffen dieren worden meestal geëuthanaseerd door een gebrek aan behandeling.

Dental-Skelet-Retinale Anomalie (DSRA) is een zeldzame erfelijke aandoening bij honden die tanden, skelet en ogen aantast. Aangetaste honden ontwikkelen broze, opaak of doorschijnende tanden, vaak kleiner dan normaal en vatbaar voor tandfracturen. Afwijkingen in de skeletgroei kunnen leiden tot een onevenredige lichaamsbouw. Oogheelkundig wordt progressieve retina-atrofie (PRA) gezien, wat leidt tot geleidelijk gezichtsverlies en uiteindelijk blindheid.

Globoïdcellige leukodystrofie, ook wel bekend als de ziekte van Krabbe, is een aandoening van de lipidenstapeling in het centrale zenuwstelsel die leidt tot progressieve aftakeling van het zenuwstelsel. De eerste symptomen zijn ataxie en parese van de achterpoten en verschijnen op de leeftijd van 1 tot 3 maanden. Daarna wordt er spieratrofie waargenomen. Getroffen dieren worden meestal geëuthanaseerd door een gebrek aan behandeling.

Pompeziekte (glycogeenstapelingsziekte type II) is een genetische aandoening die het glucosemetabolisme verstoort, waardoor een overmatige ophoping van glycogeen in het lichaam ontstaat. Aangetaste honden ontwikkelen progressieve spierzwakte, hartvergroting en kunnen een mega-oesophagus vertonen, vaak gepaard gaand met regurgitatie en braken. Deze ziekte veroorzaakt vaak ernstige cardiorespiratoire complicaties en leidt meestal tot voortijdig overlijden rond de leeftijd van 18 maanden.

Neonatale encefalopathie is een misvorming van het cerebellum die bij poedels wordt waargenomen. Getroffen pups zijn klein bij de geboorte en ontwikkelen zich niet normaal. Op de leeftijd van ongeveer 3 weken worden zwakheid, ataxie en tremor waargenomen. Getroffen dieren interageren niet met de moeder of nestgenoten en reageren langzaam op externe prikkels. Ze sterven meestal vóór de leeftijd van 7 weken of worden geëuthanaseerd.

Pyruvaatkinase is een enzym dat noodzakelijk is voor de productie van energie in de rode bloedcellen. De klinische tekenen zijn anemie, zwakheid en hepatosplenomegalie. Vóór de leeftijd van 5 jaar treden meestal beenmergfalen en leverfalen op. Heterozygote dieren (gezonde dragers) vertonen geen klinische symptomen, maar hebben een verminderde pyruvaatkinase-activiteit. Om de klinische symptomen bij zieke honden te verminderen worden er beenmergtransplantaties uitgevoerd.

Pyruvaatkinase is een enzym dat noodzakelijk is voor de productie van energie in de rode bloedcellen. De klinische tekenen zijn anemie, zwakheid en hepatosplenomegalie. Vóór de leeftijd van 5 jaar treden meestal beenmergfalen en leverfalen op. Heterozygote dieren (gezonde dragers) vertonen geen klinische symptomen, maar hebben een verminderde pyruvaatkinase-activiteit. Om de klinische symptomen bij zieke honden te verminderen worden er beenmergtransplantaties uitgevoerd.